Formacja

Formacja jest kontynuacją jedynej „drogi bycia uczniem”, która rozpoczyna się w momencie chrztu, doskonali się wraz z innymi sakramentami inicjacji chrześcijańskiej, zostaje przyjęta jako centrum własnego życia w chwili wstąpienia do seminarium i trwa nieustannie.

Formacja kapłańska jest drogą przemiany, która odnawia serce i umysł osoby, aby mogła „rozpoznać, jaka jest wola Boża: co jest dobre, co Bogu przyjemne i co doskonałe” (Rz 12, 2). Postępujące wzrastanie wewnętrzne w procesie formacyjnym powinno głównie zmierzać do tego, by uczynić przyszłego prezbitera „człowiekiem rozeznania”, zdolnym interpretować rzeczywistość ludzkiego życia w świetle Ducha i w ten sposób wybierać, decydować i działać według woli Bożej.

Formacja obejmuje cztery wymiary:
1. Wymiar ludzki.
Dlatego seminarzysta jest wezwany do rozwijania własnej osobowości, mając za wzór i źródło Chrystusa, człowieka doskonałego.

2. Wymiar duchowy.
Formacja duchowa jest ukierunkowana na podtrzymywanie i ożywianie więzi seminarzysty z Bogiem i braćmi, w przyjaźni z Jezusem Dobrym Pasterzem i postawie uległości wobec Ducha Świętego. Ta intymna relacja kształtuje serce seminarzysty do miłości hojnej i ofiarnej, która stanowi początek miłości pasterskiej. Centrum formacji duchowej stanowi więź osobowa z Chrystusem.

3. Wymiar intelektualny.
Formacja intelektualna jest ukierunkowana na osiągnięcie przez seminarzystów solidnej kompetencji w zakresie filozoficznym i teologicznym, a także na przygotowanie kulturalne o charakterze ogólnym, tak aby mogli oni głosić w sposób wiarygodny i zrozumiały dzisiejszemu człowiekowi orędzie ewangeliczne, podejmować z korzyścią dialog ze współczesnym światem i bronić z pomocą światła rozumu prawdziwości wiary, ukazując jej piękno.

4. Wymiar duszpasterski
Ponieważ seminarium ma za zadanie przygotować seminarzystów do bycia pasterzami na obraz Chrystusa, formacja kapłańska winna być przeniknięta duchem duszpasterskim, umożliwiającym im doświadczenie tego samego współczucia, wspaniałomyślności, umiłowania wszystkich, szczególnie biednych i gorliwości w budowaniu Królestwa niebieskiego, które charakteryzowały posługę publiczną

Każdy z nich jest rozwijany w seminarium i powinien być poszerzany również w kapłaństwie.

W ramach formacji ludzkiej, seminarzyści m.in. uczestniczą w weekendowych warsztatach prowadzonych przez księdza Jacka Lasonia CM i pani mgr Ewa Kosińska (psycholog, edukator współpracująca w środowisku krakowskim z licznymi seminariami męskimi i żeńskimi).

Przykładowe tematy realizowane w czasie warsztatów::

  • poznawanie siebie i weryfikacja własnych zachowań,
  • rozwijanie dobrego poczucia wartości,
  • nabywanie umiejętności radzenia sobie z mechanizmami zagłuszania samotności,
  • rozwijanie inteligencji emocjonalnej (umiejętności zarządzania swoimi emocjami),
  • pozbywanie się egoizmu w życiu wspólnotowym (trening antynarzekania),
  • radzenie sobie z niedojrzałą złością (obrażaniem się, chęcią ukarania),
  • budowanie siły charakteru (cierpliwość, hart ducha, społeczna odwaga, gotowość do stawiania sobie wymagań i ich realizowania).
Przewiń do góry

Korzystając z tej witryny, zgadzasz się zaakceptować naszą Politykę Prywatności i Politykę Cookies